پشه دنگی مهمان قاتل نامرئی در مالزی


سازمان بهداشت جهانی وابسته به سازمان ملل طبق گزارشی تحقیقاتی که هفته پیش منتشر شد به بیش از 100 کشور جهان در خصوص ابتلا و شیوع تب دنگی هشدار داد.

این بیانیه که برپایه سری جدید تحقیقات انجام شده بر روی پشه آئدس و بیماری تب دنگی صادر شده است نظر افراد و کارشناسان را مبنی بر ناتوانی پشه مزبور برای پرواز در ارتفاعات را رد کرده و آورده است: بر اساس تحقیقاتی که در سنگاپور انجام شده پشه آئدس قابلیت پرواز تا ارتفاع 60 متری را داراست که این معادل ارتفاع یک آپارتمان 21 طبقه می باشد.

همچنین اعلام شده است که برخلاف نظرات قبلی این پشه تنها در آبهای آلوده راکد تخم گذاری نمی کند بلکه آبهای تمییز راکد نیز می تواند مورد استفاده پشه آئدس قرار گیرد.

اما با اینحال سازمان بهداشت جهانی بیماری تب دنگی را بیماری خاص فقرا اعلام کرده و آورده است که مبتلایان به تب دنگی را اکثرا افراد فقیر و افرادی که در زاغه های حاشیه شهر به سر می برند تشکیل می دهد.

در عین حال این سازمان تصریح کرده است که تب دنگی بیماری خاص شهرهاست و روستائیان بسیار کمتر به آن مبتلا می شوند.

محله های شلوغ و کثیف که تنها مورد استفاده اقشار فقیر جامعه در کشورهای استوایی می باشد مهمترین منابع مرگ ومیر ناشی از تب دنگی می باشد.

در این گزارش آمده استفاده از حشره کش ها می تواند چرخه زندگی این حشرات را دچار اختلال نماید.

علاوه بر کشورهای جنوب شرق آسیا نظیر اندونزی که سالانه صدها کشته ناشی از تب دنگی بر جای می گذارد کشوهای آمریکای مرکزی و جنوبی نظیر کوبا و برزیل نیز از اصلی ترین مراکز ابتلا به تب دنگی محسوب می شوند.

طی سال 2006 بیش از 346 هزار نفر در مجموع کشورهای آمریکای جنوبی به تب دانگ مبتلا شدند که از این جمع 71 نفر سرنوشتی جز مرگ نداشتند.

در برزیل هم منطقه ای به نام «ماتو گروسوو دو سول» بدترین ناحیه این کشور از لحاظ ابتلا به این بیماری می باشد که بیش از 55 هزار نفر از مبتلایان در این منطق سکونت داشته اند و سائوپلو پایتخت برزیل با 12 هزار مورد ابتلا به بیماری در جایگاه دوم قرار گرفته است.

دنگی نوع سوم مقاوم ترین و خطرناک ترین نوع دنگی در برزیل تشخیص داده شده است حال آنکه دو نوع دیگر دنگی یعنی نوع اول و نوع دوم نیز در این کشور به وفور یافت می شود.

آمار وزارت بهداشت مالزي حاكي است كه مركز اصلي بيماري در منطقه كوآلالمپور و حوالي آن مي باشد كه به تنهايي 30 درصد مبتلايان به اين بيماري را درخود جاي داده است.
معمولا زماني اين بيماري گسترش مي يابد كه تعداد پشه مزبور زياد شود و اين زماني اتفاق مي افتد كه آبهاي فراواني به صورت راكد رها شده باشند و رعايت بهداشت محيط به دقت انجام نگرفته باشد.
اين بيماري محدوده وسيعي را از آمريكاي لاتين، آفريقا و آسيا در اختيار دارد كه در برخي سالها گسترش آن تلفات سنگين انساني برجاي گذاشته است.
بزرگترين تلفات دنگي در سال 1981 در كوبا به وقوع پيوست و 100 هزار نفر را آلوده كرد كه از اين تعداد 168 نفر كشته شدند.
علائم اين بيماري نيز با سردرد، كمردرد و پشت درد، تب معمولا شديد و در برخي موارد خارش و جوش در قسمتهاي مختلف بدن شروع مي شود.
در حالات بسيار شديد آن شوك، خونريزي داخلي، سستي ماهيچه ها و كاهش شديد پلاسماي خون نيز به علائم بيماري اضافه مي شود.
گفته مي شود سالانه 100 ميليون نفر توسط اين پشه گزيده مي شوند كه 250 هزار نفر درسال با نوع حاد آن مواجه مي شوند.
تاكنون 4 نوع پشه دنگي در جهان شناسايي شده كه به دنگي يك، دو، سه و چهار موسوم هستند كه بر اساس نقاط جغرافيايي گسترده شده اند.
تنها در استراليا دو نوع دنگي آسيايي و دنگي بومي وجود دارد كه شمال اين كشور را نيز در رده مناطق آلوده به دنگي تبديل كرده است.

1 پاسخ به “پشه دنگی مهمان قاتل نامرئی در مالزی

پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

درحال اتصال به %s